Τάρτα σοκολάτας με red hot πιπέρια

Παρασκευή απόγευμα λίγο πριν κλείσω εμαιλς και παίρνω ένα link για μια συνταγή με καυτερή πιπέρια σοκολάτα και κανέλα. Καυτερή πιπεριά μα πως την έβαλα σε μια δουλευμένη τάρτα σαν τοπικ και το αποτέλεσμα δούλεψε.

Υλικα

Για την Τάρτα

100 gr. ζάχαρη

220 gr. βούτυρο αγελαδος1/2    κουταλιά γλ. μπεικιν
1       βανίλια

1/2    κουταλιά γλ. μπεικιν

1       βανίλια

Για την Κρέμα

Για την Γκαναζ

150 gr. φουντούκια αλεσμένα

350 gr. αλεύρι

800 ml.  γάλα

200 ml.  γάλα ζαχαρούχο

350 gr.   ζάχαρη

100 gr.   Corn flower

1 βανίλιες

3 αυγά

Ξύσμα από μισό λεμόνι

300 gr. Κουβερτούρα τουλάχιστον 65%

100 gr. Σοκολάτα γάλακτος

450 gr. Kρέμα γάλακτος

3     Στικ Κανέλας

1    Καυτερή Πιπεριά

1    κουταλάκι του γλυκού πιπέρι Καγιέν   

2    Κουταλιές της σούπας μέλι

Εκτέλεση

Τάρτα

Τοποθετείς όλα τα υλικά σε ένα στο μίξερ τα ανακατεύεις και αφού ομογενοποιηθεί το μίγμα το αφήνεις στο ψυγείο για μιση ώρα. Στην συνέχεια την βάζουμε σε φόρμα για τάρτα και ψήνεις πάνω κάτω αέρα για  17 λεπτά 180οC.

Κρέμα

Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά το κόρν φλάουρ το ζαχαρόυχο το ξύσμα μέχρι να ομογενοποιηθούν. Στην συνεχεία σε μία μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα με την βανιλια και πριν βράσει χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το μείγμα από το μπολ και ανακατεύουμε συνέχεια. Ανεβάζουμε την θερμοκρασία μέχρι να δέσει περίπου σε οχτώ λεπτά είναι έτοιμη. Την βάζουμε ψυγείο για μια ώρα να δέσει.

Γκανάζ

Κόβουμε τις σοκολάτες σε μικρά κομματάκια και τις τοποθετούμε σε ένα κατσαρολακι σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Από την στιγμή που λιώσουν τοποθετούμε την κρεμά γάλακτος σίγα σιγά και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε τα μπαχαρικά την πιπέρια και το μέλι και προσέχουμε να μην μας καεί το μίγμα. Από την στιγμή που ομογενοποιηθεί την κατεβάζουμε από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει ώστε να την δουλέψουμε ευκολότερα

Από την στιγμή που ξεφορμάρουμε την βάση της τάρτας η όποια έχει κρυώσει τοποθετούμε την κρεμά και στην συνέχεια περιχύνουμε την γκαναζ (πριν κρυώσει) από πάνω, ψυγείο για δυο ώρες. Done.

Κριθαρότο με Γαρίδες στο wok

Η συνταγή απευθύνεται σε όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα διαφορετικό τρόπο μαγειρέματος του ίσως λίγο δύστροπου Ιταλικού Ριζότο που θέλει συνεχές ανακάτεμα και επίβλεψη... Δοκιμάστε, βαλτε και ένα-δυο shot Vodka και όλα θα πάρουν το δρόμο τους.

Υλικά

200 gr Ρύζι parboiled  

150 gr Κριθαράκι

500 gr Γαρίδες (ότι μέγεθος σαν βολεύει..)  

2 Ντομάτες Ώριμες μεγάλες

1 Κρεμμύδι Ξερό

2 Σκελίδες σκόρδο

1 Πελτέ ντομάτας

1 Καυτερή πιπεριά

2 Shots Vodka

½ Μαϊντανό  

100 gr Παρμεζάνα

Ζάχαρη

Αλάτι

Λάδι

Πιπέρι ροζ σε κόκκους

Εκτέλεση

1)   Τσιγαρίζουμε την πιπεριά το κρεμμύδι το σκόρδο σε δυνατή φωτιά για δυο λεπτά στην συνέχεια προσθέτουμε τον πελτέ ντομάτας και συνεχίζουμε για ένα λεπτό ακόμη. Δυο σφηνάκια Vodka και ανακατεύουμε.  Στην συνεχεία βάζουμε στο wok τους κόκκους πιπέρι (αν δεν βρούμε απλό μαύρο) και την ζαχαρη.

2)   Προσθέτουμε την ντομάτα που έχουμε κόψει σε κύβους προσθέτοντας το ρύζι μαζί με το κριθαράκι να πάρουν μια βράση. Ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε την φωτιά και προσθέτουμε 3 κούπες νερό  (600 ml) και τα αφήνουμε για δέκα λεπτά. «Σε περίπτωση που χρειαστεί και άλλο νερό προσθέστε  μερικές κουταλιές της σούπας αν και οι αναλογίες που αναφέρονται στην συνταγή δεν θα χρειαστούν extra»

3)   Ανακατεύουμε σιγά σιγά και βάζουμε τις γαρίδες εφόσον τις έχουμε καθαρίσει από πάνω.  Αφήνουμε για πέντε λεπτά και συμπληρώνουμε με το μαϊντανό την τριμμένη παρμεζάνα.

Κόστος 8,5 euro για 6 άτομα

Χρόνος 20 λεπτά

Συνταγή για κολοχτύπα

Βόριο Ανατολικός Πεντάρι γεμάτο στον όρμο όπου πριν μερικούς μήνες ήρθαμε για κολοχτύπες στο trend κυκλαδονησι που έγινε και μαστ των σταρ… λες και έχουν μεγαλύτερη λάμψη από τις οικογένειες καπεταναίων που αν μη τι άλλο άφησαν πίσω τους γνώση ιστορία και ποίηση.

Συνταγή

Δεν υπάρχει ο καλύτερος τρόπος για να την φάς από «…» εδώ βάλε εσύ ότι θές. Δεν ξέρω αν μου αρέσει περισσότερο με μια απλή σάλτσα ντομάτας με βασιλικό και ούζο και μακαρούνες χοντρές. Η αν ψητές στο κάρβουνο με φρέσκο θυμάρι, κάπαρη και λίγο ελαιόλαδο πράσινο αγνό με ταξιδεύουν καλύτερα.

Η λύρα

Φυσούσε αρκετά, η διαύγεια του νερού ωστόσο πάνω από τα τριάντα μέτρα και ας κρατούσε αρκετό πλαγκτόν και γύρη από τα θυμάρια. Η επιφάνεια χάρτης. Φτάσαμε στα κάθετα βράχια, ποντίσαμε την σημαδούρα και αρχίσαμε τις βουτιές. Πριν χρόνια όχι πολλά ( 80’s ) μου είπαν πως σε τούτα εδώ τα μαύρα νερά τις πιάνανε από την επιφάνεια κολλητά στα βράχια τις νύχτες με φεγγάρι τόσες πολλές είχε. Σήμερα βουτάς, σκας καίγεσαι και αν είσαι τυχερός μπορεί να δεις (ίσως μια).

Η σκιά του βράχου δημιουργεί ένα πέπλο στα κοφτά μαύρα βράχια εκεί οι σχισμές μπορεί να κρύβουν εκπλήξεις. Το χέρι δεν έφτανε, ο αγκώνας τεντώθηκε και ο ήχος του μετάλλου που χτυπάει τον βράχο έκανε τον Πάνο να συρθεί στην ίδια τρύπα. Στην επιφάνεια φωνή « Λύρες, ρε βρήκα Λύρες.» Τις βρήκαμε χωμένες σε μέρος κακό χωμένο ήταν αρκετές πήραμε από μια και αφήσαμε τις υπόλοιπες να ολοκληρώσουν τον κύκλο της αναπαραγωγής τους. Εγκράτεια, δείξε σύνεση και εγκράτεια και η μάνα θάλασσα θα σου χαρίζει χρόνια.  Βγήκαμε στην παραλία μαζέψαμε ξύλα τις καρφώσαμε στην στραβωμένη – άχρηστη πλέον βέργα από τον μεγάλο ροφό και τις ψήσαμε μέχρι να κοκκινίσει το κάτω μέρος (οχτώ με εννιά λεπτά σε δυνατή φωτιά). Ποιό γλυκό από αστακό πιο αρωματικό από συναγρίδι πιο άσπρο και από σαργό. Κολοχτύπα ή λύρα, ή χτύπα στο κάρβουνο. Τίποτα άλλο.